İnsan bazen aç kalır, bazen yalnız kalır, bazen de en sevdiği insanlar tarafından kırılır. Ama insanı asıl ayakta tutan şey; cebindeki para, çevresindeki kalabalık ya da makamı değildir. İnsanı dimdik ayakta tutan şey, kendine olan saygısıdır. Çünkü kendine saygısını kaybeden bir insan, zamanla her şeyini kaybetmeye başlar.
“Benim kendime saygım var” demek, kibirli olmak değildir. Bu söz; insanın kendi değerini bilmesi, kendi onurunu koruması ve kendini ezdirmemesi demektir. Her şeye “eyvallah” etmeyen, yanlış karşısında susmayan, çıkar uğruna kişiliğini satmayan insanların sözüdür bu.
Kendine saygısı olan insan, herkesi memnun etmeye çalışmaz. Çünkü bilir ki insan herkese yaranmaya çalıştıkça kendinden eksilir. Her çağrıldığı yere gitmez, her sözü içine atmaz, her haksızlığı sineye çekmez. Gerektiğinde susar, gerektiğinde gider, gerektiğinde yalnız kalır ama yine de kendinden ödün vermez.
Bugün insanların çoğu kırılmamak için değil, yalnız kalmamak için susuyor. Sevmediği ortamlarda bulunuyor, istemediği hayatları yaşıyor, sırf çıkar uğruna eğilip bükülüyor. Sonra aynaya baktığında kendini tanıyamıyor. Çünkü insan önce ruhuna ihanet eder, sonra yüzüne yabancılaşır.
Kendine saygısı olan insanın vicdanı da güçlü olur. Kimsenin hakkına girmez. Yalanla yükselmeye çalışmaz. Başkasının acısından kendine mutluluk çıkarmaz. Çünkü bilir ki insanın gerçek değeri, insanlığında saklıdır.
Hayatta herkes seni sevmeyebilir. Herkes seni anlamayabilir. Hatta bazıları seni kırabilir, küçümseyebilir, yok sayabilir. Ama insanın kendine olan saygısı yerindeyse, dışarıdan gelen hiçbir söz onu tamamen yıkamaz. Çünkü insan önce kendi gözünde düşerse kaybeder.
Bu yüzden insan bazen bir kapıyı çarpıp çıkabilmeli. Bazen “hayır” diyebilmeli. Bazen de susup gitmesini bilmeli. Çünkü her kalınan yer yuva değildir, her sevilen insan dost değildir, her özür de samimi değildir.
İnsan önce kendine yakışanı yapmalı. Çünkü dünyada kaybedilen birçok şey geri gelir; para gelir, dost gelir, zamanla umut bile geri gelir. Ama kaybedilen karakter ve onur kolay kolay geri dönmez.
Ve unutulmamalıdır ki:
Kendine saygısı olan insan, yalnız kalsa da eğilmez. Çünkü bazı insanlar kalabalıklar içinde küçülür, bazıları ise tek başına bile dimdik yaşar.
Nazife YILDIRIM ÜNALAN ✍️