30 Ağustos Zafer Bayramı
Geçmişe duyduğumuz saygının en güzel göstergesi; birlik olmak, birbirimize sahip çıkmak ve bu güzel vatanın değerlerini sevgiyle korumaktır.
Bazı zaferler yalnızca bir savaşın kazanılması değildir. Onlar, bir milletin yeniden ayağa kalkışı, umudunu kaybetmeyişi ve geleceğine sahip çıkışıdır. 30 Ağustos, işte böylesine büyük bir destandır.
Bu büyük zafer, bize sadece geçmişimizi değil, geleceğe karşı taşıdığımız sorumluluğu da hatırlatır. Çünkü zaferler yalnızca cephede kazanılmaz; bir milletin aynı hedef etrafında kenetlenmesi, umudunu yitirmemesi ve bağımsızlığına sahip çıkması da en büyük zaferlerden biridir.
Özgürlüğün kıymetini, onu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalanlar bilir. Bugün huzur içinde yaşayabiliyorsak, bunu vatan sevgisini her şeyin üzerinde tutan kahramanlarımıza borçluyuz.
Size bununla ilgili kısa bir hikâye anlatmak istiyorum sevgili okurlar…
Köy meydanında derin bir sessizlik hâkimdi. Gün henüz doğmamıştı. Genç Mehmet, omzunda tüfeğiyle evinin kapısından son kez dönüp annesine baktı. Annesi gözyaşlarını içine akıtıyor, elindeki küçük Türk bayrağını oğluna uzatıyordu.
“Evladım,” dedi, “bu bayrak seninle gitsin. Dönersen birlikte dalgalandırırız, dönemezsen sana emanet olsun.”
Mehmet bayrağı özenle cebine koydu, annesinin elini öptü ve arkadaşlarıyla birlikte cepheye doğru yürüdü.
Günler geçti… Açlık, yorgunluk ve çetin mücadeleler arasında her gece cebinden bayrağını çıkarıyor, annesini ve köyünü hatırlıyordu. Bir gün küçük bir kâğıda şu satırları yazdı:
“Anneciğim, eğer bu mektup sana ulaşır da ben dönememiş olursam üzülme. Çünkü ben yalnızca senin oğlun değil, bu vatanın da evladıyım. Bir gün çocuklarımız özgürce gülecekse buna değer.”
Aradan zaman geçti. 30 Ağustos sabahı zafer haberi cephede dalga dalga yayıldı. Sevinç gözyaşları, yorgun yüzlerde umut dolu tebessümlere dönüştü. Mehmet cebindeki bayrağı çıkardı, gökyüzüne kaldırdı ve sessizce fısıldadı:
“Başardık…”
Yıllar boyunca o mektup, annesinin sandığında sararmış ama hiç eskimemiş bir hatıra olarak kaldı. Her 30 Ağustos’ta torunları o mektubu yeniden okudu. Çünkü zafer; yalnızca savaş meydanlarında değil, fedakâr annelerin dualarında, evlatların cesaretinde ve bir milletin bağımsızlığa olan sarsılmaz inancında yaşamaya devam ediyordu.
Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere, bağımsızlığımız uğruna mücadele eden tüm kahramanlarımızı rahmet, minnet ve saygıyla anıyor; aziz şehitlerimizi ve ebediyete irtihal eden gazilerimizi şükranla yâd ediyorum.
Ruhları şad, mekânları cennet olsun.
30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun. 🇹🇷🇹🇷🇹🇷
