Bayram sabahlarının kendine ait bir hissi vardır.
Çocukken benim için bayram sadece güzel kıyafetler, misafirler ve kalabalık demekti.
Büyüdükçe insan anlıyor; bayram aslında en çok birlikte olabilmekmiş.
Yurt dışında yaşayınca bayramlar biraz daha sessiz geçiyor.
Sokakta aynı telaş yok, aynı hazırlık yok. Ve insan en çok alıştığı sesleri özlüyor.
Mutfakta telaşla yapılan hazırlıklar, sevdiklerinle birlikte oturduğun kalabalık sofralar…
Mesafeler hayatın olağan akışında sorun olmuyor. Ama bayramlarda insanın içine daha farklı dokunuyor.
Öte yandan sevdiklerimiz hayatta ve sağlıklı. İstediğimiz zaman onları arayıp seslerini duyabiliyoruz. Telefonda da olsa bayramlarını kutlayabiliyoruz. Bu çok büyük bir şükür. Kavuşmalarımızı da tatile saklıyoruz.
Gurbette bayram biraz farklı ama yine de bayram.
Herkese sevdikleriyle geçirebileceği güzel ve mutlu bayramlar 🤍
