İnsan ne için yaşar?
Şerefi, haysiyeti ve maddi hırslardan ziyade; sevgi, merhamet ve yardımlaşmayla var olur. İnsanlar sevgi, saygı ve dürüstlük çerçevesinde hayata tutunmaya çalışır. Sevgi, şefkat ve empati hayatın gerçek anlamıdır.
İnsanlar birbirine sevgiyle bağlanmalıdır. Bu dünyadaki süremiz dolunca ebediyete gideceğiz. Bu değişmez bir döngüyse eğer, hırslarımız ve doyumsuzluklarımız çok da boş görünüyor. Hayatı güzelleştiren taraflarıyla yaşamaya devam edelim, kendimizi mutlu edelim ve mutlu olalım.
Boş düşünmeyelim; yapacaklarımıza, yapmak istediğimiz şeylere odaklanalım. Dünyanın manevi nimetleri ile yaşayalım. Hayat böyle güzel. Karamsar olup mutsuz olmak yerine çıkıp gökyüzünü seyretmeyi, yürüyüş yapmayı, insanlarla paylaşmayı ve sevdiğimiz kişiyle sohbet etmeyi tercih edelim.
Olumlu olmak, olumlu duygular yaşamak başımıza gelen en kötü şeyleri bile tersine çevirebilir. Bu fikrimce enerjidir, tecrübedir, hayatın doğal akışıdır. Sevgili okurlar, bir nebze de olsa kendinize zaman ayırmak, çevrenize pozitif bakmak çok da zor değil. Deneyin. Bütün kötü niyetleri ve olumsuz düşünceleri bir kenara bırakın. Hisleriniz size yalan söylemez.
Sevgilerimle,
Burçin Özkan
